4.1 Christelijke hardrock

Met het veranderen van de tekst, verander je de sfeer en de boodschap van de muziek en wordt alles anders, zegt men. Maar de muziekstijl is nog altijd geboren in de perverse breinen van de Stones, de Beatles en hun collega's. De muziek is nog steeds bestemd om seksuele lusten en rebellie op te wekken. De ritmes zijn nog steeds even wild en trots. En dus is niet alles anders. Bovendien zien we de bekende Gospelhardrockers van Petra het 'Il Cornuto'-teken (de duivelskop) maken en dat niet een enkel keertje, maar herhaaldelijk.⁽¹⁶⁾

Hun christelijke collega's Stryper beperken hun christen-zijn tot het in het publiek werpen van Bijbels.⁽¹⁷⁾ Verder zien ze er net zo uit als de wereldse hardrockers. Leren pakken, haren tot halverwege de rug, opgemaakt als vrouwen en ze maken ook een oorverdovend lawaai. Jezus moet haast wel het laatste zijn waar mensen na afloop van zo'n concert aan denken...Maar niet alle gospelmuziek is hard en ruig. Christelijke hardrock en -house onderscheid zich in niets van hun wereldse collega's en veel christenen kunnen wel begrijpen dat hun hels kabaal op zijn zachtst gezegd 'niet erg respectvol en alleen daardoor al dubieus' is. Radiopresentator en dj Frits Spits zegt over christelijke rock: "Ik geloof niet in de christelijke boodschap op deze manier gebracht". ⁽¹⁸⁾
Maar er is toch ook rustige christelijke popmuziek?

4.2 Amy Grant: onschuldige, rustige gospelmuziek?

Amy Grant is het beschaafde christelijke popidool van heel veel jongeren. Knap, lief, vriendelijk en ook nog eens christen en zangeres! Maar haar teksten gaan niet zelden over verliefdheid, vriendjes, noem maar op. Daarin onderscheid ze zich dus niet van de grote massa. Haar echtgenoot en producer zegt hierover "Amy wil laten zien dat het in orde is om als christen plezier te hebben. Omdat je wat anders denkt en gelooft dan de meesten hoef je jezelf nog niet af te scheiden van de mensheid."⁽¹⁹⁾ Haar manager zegt: "Ze voldoet niet aan het stereotype beeld van de christen en daardoor voldoet ze niet aan het gospelmuziek imago. Daarom richten we ons op mensen zonder christelijke achtergrond." ⁽²⁰⁾

Maar wat zegt Amy zelf? "Toen ik tijdens een concert voor het eerst rook dat iemand hasj rookte werd ik er door aangetrokken. Wauw! Deze persoon was duidelijk niet onder de invloed van de groepsdruk in de kerk."⁽²¹⁾ En over seks: "Vrijen gebeurt gewoon, het hoort erbij. Toen ik mezelf als tiener aan een vriend gaf, was dat gewoon voor mijn plezier. Maar ik ben blij dat we niet 'over de grens' zijn gegaan."⁽²²⁾ Verder zegt ze: "Vuile woorden gebruiken kan soms heel goed zijn om te lachen, onder vrienden."⁽²³⁾

En ten slotte verklaart Amy Grant het volgende: "Het lijkt me dat mensen die 'NEE' zeggen tegen seks voor het huwelijk, dat doen vanwege

pijnlijke ervaringen in het verleden. En zo is het ook met mensen die 'NEE' zeggen tegen rockmuziek" ⁽²⁴⁾ en: "Ik probeer er sexy uit te zien om mijn platen te verkopen. Daar hoef ik mijn shirt niet voor uit te trekken. Ik geloof dat de christenvrouw in deze tijd sexy is."⁽²⁵⁾ Als toefje slagroom op de taart: in een artikel in het grootste Rocktijdschrift in de VS vertelt Amy hoe ze door enkele mannen verrast werd terwijl ze met een vriendin naakt op het strand lag te zonnebaden. Het hoeft ons niet te verbazen dat Amy haar grote voorbeeld in Madonna zegt te zien. Overigens lieten Amy en haar man/producer zich tot grote verbijstering van haar fans scheiden.

4.3 Why should the devil have all the good music?

Zo zien we duidelijk dat de goede muziek dun gezaaid is. Het is mogelijk dat vele gospelartiesten oprecht zijn -dat weet God alleen- maar daar gaat het niet om. Oprechtheid is niet het kenmerk van 'werken voor God', maar gehoorzaamheid en nederigheid. Rockmuziek heeft zijn wortels in diepe duisternis en is dus van oorsprong duivels en ongeschikt. Zelfs de naam 'Rock 'n Roll' heeft daar zijn wortels. Deze term komt van de zwarte Amerikanen in de ghetto's die deze term gebruikten als ze het hadden over 'seks op de achterbank van een auto'. En toch vragen vele jonge christenen telkens weer 'waarom alleen de duivel de goede muziek maar zou mogen gebruiken."

De vader van de gospelrock, Larry Norman, schreef het lied 'Why should the devil have all the good music?' Jeff Godwin, auteur van enkele boeken over rockmuziek zegt daarover het volgende: "Deze populaire stelling is zo absurd dat het moeilijk is om hem serieus te nemen. Wie kan tien goede dingen opnoemen van rockmuziek? Goed, vijf dan. Eentje? Voor elk 'goed' aspect dat genoemd wordt (ik voel me er zo lekker bij, lekker stoom afblazen, helpt me door m'n moeilijkheden, etc. etc.) zijn er drie slechte aspecten (duivels, drugs, dood, vunzigheid, herrie, geweld, vulgariteiten, disrespect...). Iedereen met slechts een onsje gezond verstand en met twee verbonden hersencellen ziet overduidelijk dat er niets goeds aan rock 'n roll is." ⁽²⁶⁾

Ric Llewellyn zegt bovendien het volgende: "De Romeinse keizer Constantijn liet in het jaar 313 de mystieke aspecten van de Babylonische religie binnen in het christendom. Als hoofd van de Kerk wilde hij het christendom zo aantrekkelijk maken voor de heidenen. Zo konden uiteindelijk de heidenen zich tot het christendom 'bekeren' zonder hun heidense gebruiken op te hoeven geven. Heeft de kerk van tegenwoordig niet hetzelfde voor ogen als zij de wereldse muziek de kerk binnensleept om de 'verloren tieners' te winnen?"⁽²⁷⁾

Godwin en Llewellyn nemen geen blad voor hun mond en de woorden zijn duidelijk. Maar "Waarom zou ik er behoefte aan hebben?" is een vraag die iedereen zichzelf steeds weer mag stellen.