7.1 Hoe beoordelen we christelijke muziek?

Ongetwijfeld is inmiddels de vraag bovengekomen wat dan wel goede christelijke muziek is. En hoe bepalen we dat? We gaan hier geen lijstje van artiesten noemen die 'wel door de beugel kunnen'. Ieder mag dat voor zichzelf bepalen. Alleen, waaraan bepalen we dat? Kijken we naar de levensstijl van de artiesten, of naar de kerk waar ze misschien heengaan? Of letten we louter op de tekst, of op wat de tijdschriften over hen schrijven? Boven al het andere moeten we zien wat Gods Woord ons hierover te zeggen heeft. Dat is de enige, de beste maatstaf, de Bijbel zal ons zeggen... 'gewogen en te licht bevonden' of 'welgedaan, gij getrouwe dienstknecht'. Lezen we Kol. 3:16 en Ef. 5:19-20 dan zien we dat christelijke muziek niet voor de ongelovigen is maar voor de christenen. Daarmee vervalt het argument dat we 'wereldse muziek' moeten gebruiken om de wereld te bereiken. Die heeft bovendien haar eigen muziek al en heeft doorgaans geen behoefte aan 'christelijke pop- en rock'. De praktijk wijst uit dat naar christelijke rock en pop alleen maar door christenen geluisterd wordt. Daarom gaat het argument dat we wereldse muziek moeten maken om de wereld te bereiken dus niet op...

7.2 De boodschap van gospelpop en -rock

Echte christelijke muziek is er om God te loven en om elkaar als broeders en zusters verder te helpen. Alle dingen die echte christelijke muziek uit -dankbaarheid, toewijding, lof en bovendien het heil door Jezus' kruisdood- zijn immers dwaasheid voor hen die verloren gaan. Die boodschappen ontbreken trouwens onthutsend vaak op gospelpop en gospelrock platen. Wie de teksten oppervlakkig leest mist de hele christelijke boodschap en wie nauwkeurig luistert hoort nog niets van Gods heilplan, Jezus' dood voor onze zonden etc.

Jeff Godwin vat in 'Dancing with demons' de algemene boodschap van gospelpop en -rock kort samen:

1) Geen Jezus

2) Een 'figuurzaagpoppetje' van een Christus

3) Een vredig evangelie van liefde, bedoeld om je goed bij te voelen⁽³⁵⁾

En inderdaad, een beschouwing van diverse bekende gospelplaten bewijst deze stelling, de goede uitzonderingen daargelaten. Veel teksten zijn zo vaag (en de naam van Jezus wordt zelden of nooit genoemd) dat ze betrekking kunnen hebben op de Heere, maar even goed op iemands vriendin of op de hond van de buren.

7.3 De spoeling is dun

Maar waar is nu de scheidslijn tussen goed en kwaad? Zoals met bijna alle dingen is het goede dunner gezaaid dan het slechte. Het zal moeite kosten om het kaf van het koren te scheiden.

Laten we nog één keertje naar Godwin luisteren: "Het is aan jou om te spitten in de grote hoop van muziek de wij 'christelijk' noemen en om het heilige van het goddeloze te scheiden. Het meeste zal niet voldoen aan de normen van Gods Woord en kan in de vuilnisbak geworpen worden. Maar dat kleine, schitterende deel van mooie, reine en lovenswaardige muziek dat overblijft zal het allemaal waard zijn."⁽³⁶⁾

P.A. te Velde schrijft in zijn boek 'Popmuziek' het volgende over de keus die we moeten maken: "Je bent verantwoording schuldig aan God. Ook als het gaat om het bespelen van een instrument of het graag luisteren naar die en die popmuziek."⁽³⁷⁾ En verder zegt hij: "De vraag is niet 'wat mag je wel of niet beluisteren' maar: aan wie behoort je hart toe. De Bijbel zegt in Spreuken 'Mijn zoon, geef Mij je hart'. Aan wie of wat behoort ons hart toe? Aan God of aan een vergankelijke pop- of rockster? Wie of wat heerst over je?"⁽³⁸⁾

7.4 Zoek het goede

David zegt dat de Heere hem een nieuw lied gaf. Geen nieuwe tekst op een werelds kabaal. Geen vrome woorden zonder diepgang, maar een nieuw lied met een nieuw leven. David zong en de boze geest week van Saul. Het volk Israël zong en de muren van Jericho vielen neer. Paulus zong en zijn gevangenismuur bezweek. Elisa luisterde naar citerspel en de hand des Heeren kwam over hem. Wesley zong en de gemeente kreeg moed om tijdens vervolging te volharden. Geen van allen zong voor geld, roem of eigen eer. Goede christelijke muziek richt zich op onze ziel, niet op ons vlees. Dat wil zeggen: als we er naar luisteren krijgen we niet de neiging om op de muziek te dansen, maar vermaant het ons om God te zoeken met heel ons hart.
Tijdens gospelmuziek concerten gaat helaas de eer maar al te zeer naar de artiesten. Of ze dat nu willen of niet. De wereld heeft popsterren, dus willen de christenen ze ook. En dus worden ook zij op handen gedragen. En hoe meer ze op de wereldse popsterren lijken, qua muziek en qua uiterlijk, hoe beter...
Jakobus zegt echter "Overspeligen, weet gij niet, dat de vriendschap met de wereld vijandschap tegen God is? Wie dus een vriend der wereld wil zijn, wordt metterdaad een vijand van God.", (Jak. 4:4).

David heeft geen behoefte aan vriendschap met de wereld, hij is verguld met het 'nieuwe lied'. En een nieuw lied zoekt slechts Gods eer! Muziek moet dan ook beproefd worden op Gods Woord, en ons eigen hart moeten we ook onderzoeken. Waarom wil ik naar muziek luisteren en waarom juist naar die en die muziek? Muziek is niet neutraal. Het is goed of slecht. "Verlustig u dan in het goede", zegt Prediker (Pr. 2:1). Zoek de goede muziek en geniet ervan!

En over alle muziek waarover geschreven is, al het verkeerde? "Deze gebeurtenissen zijn ons ten voorbeeld geschied, opdat wij geen lust tot het kwade zouden hebben" (I Kor. 10:6).